Dinçer: Eğitimde kayıp yıllara bir yenisi daha eklendi

Eğitim-Sen eski başkanı ve eğitimci-yazar Alaaddin Dinçer, 4+4+4 sisteminin uygulamaya
konulmasının üzerinden bir seneye yakın bir süre geçerken değerlendirmelerde bulundu.
Dinçer’in yaptığı geniş kaysamlı değerlendirme şöyle:
“444’lük yasa 1 yılı aşkın bir zamandır yürürlüktedir. Yasanın uygulanma süreçleri
beraberinde var olan sorunlara yeni sorunlar eklenmesine neden olmuştur. Bu sorunları
doğrudan sahada uygulayıcıların ve bu işin mutfağında yer alanların penceresinden bakmak
katılımcı demokrasinin ilkelerindendir. Giderek daha karmaşıklaşan eğitim sisteminin
sorunlarına eğitimciler tarafından önerilen açılımlar üzerinden düzenlemeler yapmak
sorunların çözümüne katkılar sağlayacaktır

EĞİTİM SİSTEMİNİN 10 SORUNU

Eğitimciler yönünden eğitimin ve eğitim emekçilerinin öncelik sırasına göre ilk 10
sorununun ne olduğunu sorduğumuzda eğitimciler diyor ki;
1-Ezbere ve sınava dayalı müfredat.
2-kalabalık sınıflar ve ikili eğitim.
3-eğitimin niteliği ve eğitimde yaşanan eşitsizlikler.
4-yasakçı ve öğrencileri tek tipleştirmeyi amaçlayan yasa, yönetmelik ve genelgeler.
5-eğitim bütçesinin yetersizliği.
6-ders araç, gereç ve materyal eksiklikleri,
7-okulların fiziki alt yapı ve donatı eksiklikleri.
8-trafik gürültüsü, çevre kirliliği, yeşil alan ve oyun alanı yoksunluğu.
9-okulda yaşanan şiddet ve okul çevresi güvenliği,
10-giderek yaygınlaşan zararlı madde kullanma alışkanlığı.

ÖĞRETMENLERİN 10 SORUNU

Eğitim emekçilerinin öncelikli 10 temel sorunu,
1-Ekonomik sorunlar.
2-baskıcı ve otoriter idarecilerin mobing uygulamaları.
3-hizmet içi eğitimin göstermelik oluşu.
4-atamalarda torpil, siyasi kadrolaşma.
5-iş ve çalışma koşullarının giderek ağırlaşması.
6-eşit işe eşit ücret uygulanmaması.
7-iş güvencesini kaybetme kaygısı.
8-idareciler tarafından para toplanmaya zorlanma.
9-kadın emekçilerin değişik türevlerde karşılaştığı tutumlar.
10-öğretmen yetiştirme sistemindeki arızalar.

Ayrıca eğitimciler, ağırlıklı olarak geçen yıl uygulanmaya başlayan eğitim modeline
yönelikte aşağıda sıralanmış değerlendirmelerde bulunmuşlardır.
-Geçtiğimiz yıllarda ve bugün genel olarak kamu hizmetlerinde ve çalışma yaşamında,
piyasalaştırılmaya dönük politikalara paralel değişikliklerden olumsuz yönde etkilenen
kamusal hizmet alanlarından birisi eğitim hizmetleri ve bu hizmetleri sunan eğitim
emekçileri olmuştur.

*Özellikle son 10 yıl içinde ve 444’lük yasa ile birlikte eğitimde dini inançların
istismarı ve dinsel sömürüye kaynaklık eden kimi ayrımcı uygulama ve söylemlerin
yaygınlaşması dikkat çekicidir. Bu yaklaşımın arkasında, AKP iktidarının eğitim sistemi
üzerinden toplumda var olan muhafazakârlaşmayı yaygınlaştırmak ve pekiştirmek niyetinin
olduğunu söylemek olanaklıdır.

-444′ün önemli mimarlarından olan yeni Milli Eğitim Bakanı Nabi Avcı, göreve gelir gelmez
eğitimcileri, velileri ve öğrencileri önümüzdeki öğretim yılında yeni yıkımlarla karşı
karşıya bırakacak çalışmalara başlamıştır. “444′e hızlı geçiş” adı altında yeni okul
dönüşümlerini gerçekleştirmek için çalışmalar son aşamaya gelmiş, halen norm fazlası
durumunda olan öğretmenlerin sürgün edilmesi için düğmeye basılmıştır.

-2012-2013 eğitim yılının başından bugüne kadar okullarda en çok gözlenen sorunların
başında okulların dönüştürülmesi kararları ile açığa çıkan mağduriyetler gelmektedir.. 72
ay öncesi çocukların hala okula uyum sağlayamamaları, okula giriş çıkış saatleri,
velilerden para toplama uygulamalarının yaygınlığı, temizlik sorunu, imam hatiplerle
ortak binaları paylaşan okullarda öğrencilere yönelik çeşitli baskılar eğitim gündeminde
ön sıralardaki yerini korumaktadır.

- Eğitimde 444’lük yasa düzenlemesi ile özel okullardaki öğrenci sayısı, geçen yıllara
göre belirgin bir şekilde artmıştır. Velilerin özel okullara yönelmesinde kamu eğitim
kurumlarının 444’lük yasa nedeniyle yaşadığı tahribat belirleyici olmuştur. Zorunlu-
seçmeli din dersleri, aşırı kalabalık sınıflar, öğretmen yetersizliği, fiziki koşullar vb
gibi pek çok neden birçok velinin özel okullara yönelmesini beraberinde getirmiştir.

-Zorunlu din dersleri uygulamasına ek olarak, 444’lük yasa ile zorunlu seçmeli derslerin
getirilmesi ve buna bağlı olarak eğitim müfredatında din derslerinin ağırlığının
arttırılması, kılık kıyafet serbestliği konusunun hükümet ve yandaş sendikalar tarafından
“özgürlük” adına istismar edilmesi muhafazakârlaştırmanın en belirgin örnekleridir. Son
olarak okullarda ibadet yerleri açmaya yönelik zorlayıcı tutumlar, eğitim sistemini dört
bir yandan kuşatmış ve eğitimde yaşanan en temel sorunların üzerini örten bir şal işlevi
görmüştür.

Çözüm Önerilerimiz ve Taleplerimiz!

-Yönetici görevlendirmelerinde bakan Hüseyin ÇELİK’in yayımladığı 2004/23 nolu
genelgedeki “Herhangi bir nedenle boşalan eğitim kurumu müdürlüklerine asaleten atama
yapılıncaya kadar; öncelikle eğitim kurumlarının müdür başyardımcıları ve müdür
yardımcıları ya da daha önce yöneticilik görevinde bulunmuş olan öğretmenler ile
yeterliliği bulunan diğer öğretmenler arasından vekâleten görevlendirme
yapılabilmelidir.”hükmü uygulanmalıdır. Boş bulunan bütün öğretmen kadrolarına kadrolu
atama yapılmalıdır. Uzman ve başöğretmenlik sınavı açılmamalı. bu kelimeler literatürden
çıkarılmalı fakat 7 yılını dolduran tüm öğretmenler uzman, 15 yılını dolduranlara ise
başöğretmenlik tazminatı ödenmelidir.
-Tüm okulları 30 öğrencili sınıflara dönüştürecek ve tekli eğitime geçilmesini sağlayacak
yatırımlara hız verilmelidir. Okullarda spor salonu, resim, müzik ve etkinlik odalarının
bulunması zorunlu olmalıdır. Amaca uygun kullanım için yeterli araç gereçle
donatılmalıdır. Resim, Müzik, Beden eğitimi gibi yeteneğe ve sosyalleşmeye yönelik
derslerin saati arttırılmalıdır. Öğrenciler yetenek ve isteklerine güre bu derslerin
tamamını ya da bir kısmını seçebilmelidir. Seçmeli derslerin sosyal kulüp faaliyetine
dönüşmesinin önüne geçilmelidir.
-Okul öncesi zorunlu olmalı ve tüm masraflar devlet tarafından karşılanmalıdır. Lise
öğrencileri yetenek ve başarılarına göre 3,5 yılda mezun olabilmelidir. Açık lise
uygulamasına son verilmelidir. Ders kitapları fasikül olarak basılmalı, öğrenciler ağır
yük taşımaktan kurtarılmalıdır. Bakanlık kadrolarında önemli görevlerde yer alanlar
EĞİTİM kökenli kişilerden oluşturulmalıdır.
-Tüm okullara yeterli ödenek gönderilerek hizmetli, temizlik, tebeşir, fotokopi,
bilgisayar? gibi tüm harcamaları bu ödenekten karşılanmalıdır. Öğretmen ile idarecilerin
velilerle karşı karşıya kalmaları, pedagojik olmayan veliden ya da öğrenciden para
istenmesi uygulanmasına son verilmelidir. Okul onarım ve yapımları yaz tatilinde
tamamlanmalıdır.
-Ek ders göstergeleri arttırılmalı, aylıklara dâhil edilerek emekliliğe yansıtılmalıdır.
Yüksek lisanslı öğretmenlere %25 Doktoralı öğretmenlere ise %40 fazla ödenmelidir. Ek
dersler her ayın 1. İş günü ödenmelidir. Öğrencinin gelmediği, kar tatili, A virüsü
tatili gibi uygulamalarda öğretmenin yaşadığı ek ders mağduriyetleri giderilmelidir.
Eğitimde tek tip insan yetiştirmeyi amaçlayan mevcut müfredatın değiştirilmeli, ders
kitaplarının (Biyoloji-Felsefe) içeriğine yapılan müdahaleler, zorunlu din dersi
uygulamasına son verilmelidir. Anadilinde eğitim taleplerinin karşılanması noktasında
Hükümet gerekli adımları atmalıdır.
-Hizmetli ve memurlar okul dönüşümleri ile birlikte büyük sıkıntılar yaşamıştır. Görev
tanımları ve çalışma saatleri yasalarda belirlenen ölçütlere uygun yapılmalıdır. 4-C’li
kapsamında çalışanlar kadroya alınmalıdır. Ataması yapılmayan öğretmenlerle ilgili
örgütlenme sekreterliği tarafından merkezi bir çalışma planlanmalıdır. Bilişim
teknolojilileri öğretmenlerinin iş tanımları “öğretmen” olarak yeniden yapılmalı,
görevlendirme ve angarya çalışma gibi haksızlıklara tabi tutulmaları önlenmelidir.

-Norm Kadro uygulamalarında yaşanan mağduriyetlere son verilmesi için çalışma
yürütülmelidir. Ortaöğretimin yeniden yapılandırılması hususunda yürütülmekte olan
dönüşümün akıbeti belirsizliğini korumaktadır. Dönüşümün sağlıklı gerçekleşebilmesi için
geçiş sürecinin uzatılması gerekmektedir. Acele edilmesi yeni mağduriyetler yaşanmasına
neden olacaktır. Eğitim sistemi ve öğrenciler, sınav-dershane-özel ders kıskacından
kurtarılmalıdır.

-657’de yapılması planlanan değişikliklerle başta iş güvencemiz, esnek ve kuralsız
çalışma, kariyer basamakları, performansa dayalı ücretlendirme, rotasyon, disiplin
cezaları ile görevden uzaklaştırmanın önü açılmak istenmektedir. Kazanılmış haklarımıza
dokunulmasına asla izin vermeyeceğimizin özellikle bilinmesi gerekmektedir.
Sonuç yerine; Sonucu 4+4+4=0 olan bir yıllık uygulamanın ardından kayıp yıllara bir
yenisini daha ekledik diyebiliriz. Gelecek kaygılarından hareketle düşüncelerini belirten
eğitim emekçilerinin öneri ve talepleri dikkatle değerlendirilip gerekli önlemler bir an
önce alınmalıdır. Yarın çok geç olmasın istiyorsak bu sese, çığlığa kulak verilmesi
gerekmektedir. Yapılan değerlendirme ve eleştiriler de ileri sürülen görüşler yaşanmış
olan deneyimlerin, gerçeklerin ve gelecek kuşakların nasıl yetiştirilmesi gerektiğine
ilişkin bakışın ifadesi olarak görülmelidir.”