O bir bedensel engelli,yürümesi imkansız, okuması hayal görülüyordu. Tam 8 ameliyat
geçirdi, pes etmedi.9 yaşına kadar kucakta okula gitti, sonra destekle yürüdü, hep
başarılı bir öğrenci oldu. Şimdi Gediz Üniversitesi’nde eğitim görüyor. Yazar olmak
istiyor, engellilerin zorludünyasını ve duygularını kağıda döktüğü 3’üncü kitabını
yazıyor…
Gediz Üniversitesi, örnek alınacak bir azme sahne oluyor. Kahramanı ise 19 yaşındaki
Gökçe Nas Oğuzlar… Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü 2’nci sınıf öğrencisi Gökçe Nas,
doğuştan bedensel engelli. Zamanında teşhis edilemeyen kalça çıkığı nedeniyle bugüne
kadar biri yurtdışında olmak üzere tam 8 kez bıçak altına yattı. Yürümesi imkansız,
okuması ise hayal görülürken, ailesinin desteğiyle eğitim gördü. İlkokul 3’üncü sınıfa
kadar annesi ve yakınları tarafından kucakta okula götürülüp getirildi. Uygulanan tedavi
sonucunda 9 yaşından itibaren destekle yürümeye başladı, yaşama sıkıca tutundu, hep
başarılı bir öğrenci oldu.
Yazar olmak istiyordu, bunun eğitimini almak için Gediz Üniversitesi Türk Dili ve
Edebiyatı Bölümü’nü kazandı, Ankara’dan İzmir’e taşındı. Gökçe Nas, engellerin nasıl
aşılabildiğini gösteren azmi, yüksek not ortalaması ve yaşam sevgisiyle herkesi
büyülüyor. Bir yandan daengellilerin eve hapsedilmemeleri, hayatın bir parçası olmaları
için yazıyor. İlk kitabı Her Şeye Rağmen Yeni Bir Başlangıç’ta yaşadıklarını, 2’ncisi
Umut’ta ise organ naklinin önemini bir engellinin hayatı üzerindenkaleme aldı.Şimdi de
3’üncü kitabı Canan’dakendini sorgulayan bir genç kızın öyküsünü ve toplumun engellilere
bakışını kağıda döküyor. Duygularını ifade ettiği eserlerini bir gün gelip okuyucularla
buluşturmayı hayal ediyor.
Bir de topuklu giyebilse
“İnsan isterse her şeyi başarır, şu hayatta aşılamayacak engel yok” diye konuşan Gökçe
Nas, en büyük isteğinin topuklu ayakkabı giymek olduğunu söylüyor. “Ancak hiç topuklu
ayakkabı giyemeyeceğimi biliyorum. Bu yüzden zaman zaman üzülüyorum, arkadaşlarıma
özeniyorum ama her şeye rağmen mutluyum” diyor. Kendisiyle aynı kaderi paylaşan
engellilere ve ailelerinede Dünya Engelliler Haftası’nda şu mesajı veriyor: “Sadece
kendim için değil, benimle aynı durumda olanlar için de okuyorum, her şeye rağmen inatla
direniyorum. Kendimi engelli olarak görmüyorum, tüm engelliler de kendileri asla
dezavantajlı görmemeli. İstersek her şeyi yapabiliriz, çünkü bunu yapacak gücümüz var.
Tek yapmamız gereken yaşama dört elle sarılmak ve hayata azimle bağlanmak. Engelliler,
önlerine konulan ‘okuyamazlar, çalışamazlar, evden dışarı çıkmamalılar’ gibi engellere
kesinlikle takılmasın, aileleri de onların elinden tutsun, yollarını açsın…”
